Το μυαλό δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει, αλλά μια φωτιά που πρέπει να ανάψει....


Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Χαλκιδική. Το δίλημμα στα μαθητικά μου χρόνια ήταν Χημεία ή Βιολογία; Δυο επιστήμες εξίσου συναρπαστικές.
Επέλεξα τη Χημεία γιατί είναι ο απόλυτος τρόπος για να αποκωδικοποιήσουμε τον κόσμο. Από τα στοιχεία της φύσης, τη δημιουργία πολύπλοκων
μορίων, μέχρι και τον τρόπο που λειτουργούν τα φάρμακα στο σώμα μας. Από το πρώτο έτος στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, για βιοποριστικούς λόγους,
ξεκίνησα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα και να δουλεύω ως επιτηρήτρια και διορθώτρια γραπτών σε ένα από τα μεγαλύτερα φροντιστήρια του Ηρακλείου.
Ήρθα σε επαφή με καταξιωμένους καθηγητές, γεμάτους πάθος και καινοτόμες ιδέες για την εκπαίδευση, με σεβασμό στον κάθε μαθητή χωριστά και
όρεξη να προσφέρουν. Αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για μένα και το έναυσμα για να ασχοληθώ με την διδασκαλία της Χημείας.
Αυτή ήταν η αρχή.... 25 χρόνια μετά, αυτό το συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο της γνώσης συνεχίζεται. Εξάλλου, η χημεία είναι σαν τη ζωή: χρειάζεται
μια μικρή "ενέργεια ενεργοποίησης" για να αρχίσει η αντίδραση. Αυτή την "ενέργεια" επιδιώκω να προσφέρω καθημερινά στους μαθητές μου, ώστε να
ανάψει στο μυαλό τους η φωτιά. Να τους βοηθήσω με τρόπο απλό και κατανοητό να έρθουν σε επαφή με τον μαγικό κόσμο της Χημείας, να επιλύσω
τις απορίες τους, να ενισχύσω την αυτοπεποίθηση τους και να γίνω αρωγός στην προσπάθεια τους να πετύχουν τους στόχους τους. Η διδασκαλία
είναι κάτι περισσότερο από το να διανέμεις τη γνώση, είναι να εμπνέεις την αλλαγή. Η μάθηση είναι κάτι περισσότερο από το να αποστηθίζεις δεδομένα,
είναι να φτάνεις στην κατανόηση.
Στα Φροντιστήρια Βακάλη μου δόθηκε η δυνατότητα να μεταδώσω αυτές τις αρχές σε πολλούς μαθητές και να ενταχθώ σε μια ομάδα καθηγητών με
κοινά πιστεύω. Κέντρο της προσπάθειας αυτής ο μαθητής και στόχος η καλλιέργεια της αυτενέργειας. Προσωπικά θεωρώ ότι η μεγαλύτερη επιτυχία
για έναν εκπαιδευτικό είναι να μπορεί να πει: Τα παιδιά τώρα δουλεύουν σαν να μην υπάρχω.

Περισσοτεροι Εκπαιδευτικοι