«Docendo discimus» — διδάσκοντας μαθαίνουμε.

Μετά την αποφοίτησή μου από το τμήμα Φιλολογίας του Α.Π.Θ., την απόκτηση δυο μεταπτυχιακών τίτλων άμεσα σχετιζόμενων με την διδασκαλία και τη μάθηση, Δημιουργικής γραφής κι Ανάγνωσης και Εκπαίδευσης Ενηλίκων, κι έπειτα από είκοσι χρόνια εμπειρίας στη φροντιστηριακή εκπαίδευση, η φράση αυτή αποκρυσταλλώνει τη διδακτική μου φιλοσοφία. Κάθε μαθητής είναι ένα ξεχωριστό πρόσωπο, κάθε τάξη είναι μια ομάδα με κοινούς στόχους και κάθε νέα συνάντηση με τη γνώση είναι μια διαφορετική εμπειρία όπου η διδασκαλία γίνεται μάθηση και η μάθηση διδασκαλία.

Πιστεύω σε μια τάξη όπου η γνώση χτίζεται με μεθοδικότητα, αλλά υπάρχει παράλληλα χώρος για την ερώτηση, το λάθος και την προσπάθεια. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού, όπως τον αντιλαμβάνομαι, είναι να βρίσκεται δίπλα στον μαθητή: να τον καθοδηγεί, να τον ενθαρρύνει και να του προσφέρει τα εφόδια που χρειάζεται, ώστε σταδιακά να αποκτήσει εμπιστοσύνη στις δικές του δυνάμεις.

Γιατί ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία ενός εκπαιδευτικού είναι να βλέπει τον μαθητή του να φτάνει από το «δεν μπορώ» στο «τώρα το κατάλαβα» — και η μεγαλύτερη χαρά της διδασκαλίας είναι να βλέπεις έναν νέο άνθρωπο να εξελίσσεται και να γνωρίζεις ότι, για ένα μέρος της διαδρομής του, είχες την τύχη να περπατήσεις δίπλα του.

Περισσοτεροι Εκπαιδευτικοι